Hekimoğlu İsmail Abimizin vefat haberinden ziyadesiyle etkilendim. Ortaokul yıllarımda, "Minyeli Abdullah" romanıyla gönül dünyama, TSK'dan ilişiğimiz kesildikten sonra da dost hanemize giren HEKİMOĞLU İSMAİL/ ÖMER OKÇU ağabeyimizle yakın birlikteliğimiz, özel dostluğumuz ve hukukumuz oluşmuştu...
O süreçte bizlere hamilik, öncülük yaptı. Bizler için pervane oldu. İşe yerleşmemiz için gayret sarfetti. Arabasıyla, bizi yanına alarak kapı kapı dolaştı, emek ve zaman harcadı. Kâh üzüldü, kah sevindi. Ama bizlere hiç hissettirmedi...
O süreci ve sıkıntılarımızı, milletin aslî hüviyetine dönüş sancıları olarak değerlendirirdi. Bizlere gıpta ile bakar, ordu ile milletin arasındaki buzların erimesine, devlet-millet kaynaşmasına vesile olacağından söz ederek gelecek adına müjdeci duygularını dile getirirdi. Bizlerin hali onun dava konusu idi...
Gerek bilgisiyle, gerek tecrübesiyle, gerek hâl ve tavırlarıyla öğretmenimiz oldu. Ondan sabrı, samimiyeti, alçak gönüllüğü, hayata güzel bakışı, derdimizi sevmeyi öğrendik...
Bizlere, özelliklede Bursa'da hanım kardeşlerimizle yürüttüğümüz faaliyetlere özel ilgisi ve sevgisi vardı. Hiçbir davetimizi boş çevirmedi. Planlı programlarını değiştirerek bütün davetlerimize icabet etti. Her gelişinde ilgi alanımıza giren, geleceğimize yön verecek kitaplarını getirir ve bizlere hediye ederdi. Hayatından örnekleri, tecrübî birikimlerini bizlerle paylaşır, geleceğimize yönelik ufuk çizer, bize fikirler önerirdi...
Ezcümle, bizim üzerimizde çok ama çok emeği ve hakkı var. Yakın dostlarımızın bizlerden köşe bucak kaçtığı dönemlerde bizim yanımızda oldu.
Mütefekkir, yazar, dost ve güzel insan Ömer Okçu ağabeyimize Allah rahmetiyle muamele eylesin. Mekânı cennet, makamı âli olsun. Allah cc, Resulüne onu komşu eylesin. Evlat ve ailesine, sevenlerine, dostlarına sabırlar dilerim. 16.01.2022
Arif ÇELENK/ BURSA
28 Şubat Platformu Başkanı
