ÇENENİ KAPA…

Birkaç gün önce “Darbeye karşı 70 Milyon Adım Koalisyonu”nun organize ettiği yürüyüş vardı. Bir taraftan kar, tipi olumsuz hava şartları nedeniyle İstanbul Valisi “aman dışarı çıkmayın” uyarısı yapmışken, halk adeta inadına İstiklâl Caddesini doldurmuştu. Uzun, ensede toplanmış saçları ve top sakallı en aykırı ateist genciyle uzun bembeyaz sakalı ve başında takkesiyle belki camiden yeni çıkmış en dindar dedesi yan yana omuz omuza yürüyor ve hep birlikte haykırıyorlardı;

Çeneni kapa çeneni kapa

İlker Başbuğ çeneni kapa

Bir zamanların sağcısı solcusu, komünisti şeriatçısı, açığı kapalısı, dinlisi dinsizi ve liberalisti hep birlikte İstiklâl Caddesini inletiyorlardı.

Çeneni kapa çeneni kapa

İlker Başbuğ çeneni kapa

Artık dayanılmaz hale gelmişti. Halk; televizyondan izlediği darbe haberleriyle kendilerine karşı nasıl planlar kurulduğunu öğrendikçe tahammül sınırları darmadağın, yanındaki kişinin kılığı kıyafeti, fikri zikri önemini yitirmiş, sadece ve sadece kendi iradesine vurulacak olan prangaların rüzgârıyla tek yürek olmuş, olanca sesiyle bağırıyordu,

Çeneni kapa çeneni kapa

İlker Başbuğ çeneni kapa

Ben de bu binlerin arasına karıştım. Ben de onlarla birlikte haykırdım. Ama bir taraftan da içim sızlıyordu.

Gözlerimi adeta kışlada açmış, baba mesleğini sürdürerek; gençliğimi, delikanlılığımı, ömrümün en güzel yıllarını kutsallığına inandığım bu “Peygamber Ocağı”nda geçirmiş ve en güzel anılarımın yer aldığı, hatta hálâ rüyalarımda yaşattığım bir kurumun bu kadar rencide edilmesine nasıl içim sızlamadan tahammül edebilirdim.

Yeter Başbuğ yeter!

Yeterince küçüldünüz.

Bak bu insanlar anarşist değil, terörist değil. Halk bunlar… Millet bunlar… Gel de gör. Kimler var içinde, kimlerden oluşuyor? Bak bu insanlar bir şeyler söylüyor… Duy… Dinle…

Ne diyorlar? Size inanmadıklarını söylüyorlar. Yeter artık konuşmayın. Konuştukça batıyorsunuz... Boru diyorsunuz, law silahı çıkıyor. Kâğıt parçası diyorsunuz, ıslak imza çıkıyor...

Eğitim kıyafetleri giyip harp gemisinden imalar yapıyorsunuz. Masaları yumrukluyor, tehditler savuruyorsunuz. Sonra da demokrasiye saygılı olduğunuzu  söyleyebiliyorsunuz...

Bu konuşmalarınızın ardından çarşaf çarşaf tenkidler yapılıyor gazetelerde... Yazılı basın ve televizyonlar bangır bangır sizinle yatıyor, sizinle kalkıyor… Şunu anlayınız artık. 28 Şubat bitti! Brifinglenen gazeteciler bile saf değiştiriyor... Medyada postal yalamayı zevk edinenler iyice seyreldi. Halk ise sürü olmaktan çoktan çıktı…

Şimdi laf zamanı değil icraat zamanı! Hani selefinin dediği gibi “sözde değil özde” demokrat olma zamanı! “Artık darbeler bitti” demekle de yetinmeyeceksin. İçindeki darbecileri temizleyeceksin. İnsanlar bunu bekliyor sizden.. Siz ise, hálâ o darbe heveslilerini savunmaya kalkıyorsunuz... Hiç mi müfettişiniz, savcınız yok? Gönderin, araştırtın, dinletin… Bakın o zaman nasıl saygınlık kazanıyorsunuz...

“Allah Allah diyen ordu camiyi nasıl bombalar?” diye haykırıyorsunuz... Sahi nasıl bombalar? Şöyle bombalar:

“Allah Allah” diyenleri sorgusuz sualsiz, yargılamadan, hattâ düzmece raporlarla atmadınız mı? Atmakla da kalmayıp, işe alındıkları belediyelerden de attırmadınız mı? Bu insanların bakmakla mükellef oldukları hanımları, yavruları yok muydu? Binlerce masum vatan evlâdının ahını aldınız. Bunların hepsinin elleri ahirette yakanızdadır, bunu iyi bilin, unutmayın...

Sayın Başbuğ insan mı kıymetlidir bina mı?

Ben söyleyim; insan kıymetlidir. Binlerce insana bu zulmü yapan vicdan fukaraları camileri mi bombalamayacakmış? Bombalar! Hem öyle bir bombalar ki; karşısına geçip rakısını da diker kafasına…

Sen eğer gerçekten demokrasiye inandığını ve darbelerin bittiğini söylüyorsan; şunları yaparak ispatlarsın bu inancını. Böylece itibarını da yükseltirsin. Bizi de gerçekten ikna etmiş olursun.

1.  28 Şubat sürecinin hazırlık ve icra safhasındaki yaşananları ve yapılanmayı dürüst bir şekilde inceler, anti demokratik hareketlerin sorumlularını medyadan önce kendin çıkartır ve bağımsız Türk Adaletine güvenerek yargılanmalarını sağlarsın. Sen yapmasan da bak nasıl olsa çıkıyor meydana.

2.  Yine o süreçten itibaren disiplinsiz diye yargılanmadan, re’sen emekli edilen binlerce personelinin yargılanmalarını temin edersin. Gerçekten varsa belgeler, o zaman alnının akıyla yaparsın gereğini. İftiraya uğrayanların da itibarlarını iade edersin. Böylece kurumun alnındaki kara lekeyi de silmiş olursun.

3.  Bir taraftan tasfiyeler yapılırken o zamandan beri sinsice gerçekleştirilen yapılanmayı sorgularsın. 10–15 senedir Harp okullarına kimler alınmış bunu çıkartırsın ortaya.

4.  Genelkurmay Başkanlığını bütün modern dünyada olduğu gibi Millî Savunma Bakanlığı’na bağlattırırsın. Bak nasıl kahraman olarak tarihe geçiyorsun o zaman.

5.  Millî Güvenlik Siyaset Belgesi’ndeki iç tehdit tanımlamalarını değiştirtirsin. Hattâ iç tehdit tanımlamasını tamamen yok ettirirsin. Çünkü memleketimizde darbelerden başka iç tehdit bulunmamaktadır.

6.  Şu demokratik açılıma da özde destek verirsin. Artık huzur gelsin ülkemize yeter çektiğimiz bunca sıkıntı…

7.  Bir daha da konuşmazsın. Çünkü demokratik modern ülkelerde Asker sadece harp zamanında konuşur! 28 Ocak 2010 Perşembe

                                                 Gürcan Onat

                                                 ASDER Genel Başkan Yardımcısı